Bu gün dünyada vəziyyətin hər gün deyil, mahiyyətcə hər saat dəyişməsi heç bir şübhə doğurmur. Ona görə də məntiq onu deməyə əsas verir ki, Gürcüstanla bağlı qərarın zəmanəti ən azından 100 faiz deyil. Məsələn, iyul ayında NATO Assambleyasından əvvəl Türkiyənin İsveçin NATO üzvlüyünü nəhayət ratifikasiya edəcəyi ilə bağlı açıqlamalar yayılıb, NATO Baş katibi ilə görüşdən sonra Türkiyə Prezidenti parlamentin İsveçin üzvlüyünü ratifikasiya etməsi üçün kömək edəcəyini açıqlayıb.

Lakin NATO Assambleyasından sonra vəziyyət həmin bəyanatların həyata keçirilməsi istiqamətində deyil, əksinə inkişaf edib və ən azından indiyədək Türkiyə üzvlüyü ratifikasiya etməyib, məsələ isə, göründüyü kimi, siyasi mənada Qəzzanın “xarabalıqları altında” qalıb, yəni ən azından hələlik ikinci plana atılıb. Ona görə də dekabrda Aİ liderlərinin görüşündə Gürcüstan məsələsində hansı qərarın veriləcəyini söyləmək həqiqətən çox çətindir.

Baxmayaraq ki, ümumilikdə Gürcüstana üzvlük statusunun verilməsi vəziyyətin strateji dəyişikliyi demək deyil. Statusun verilməsi yeni bir addımdır və bu, əlbəttə ki, mühüm siyasi addım olsa da, o qədər də yeni reallıqları nəzərdə tutmur. Şübhə yoxdur ki, Avropa Komissiyasının qərarının əsasını 2024-cü ildə Gürcüstanda gözlənilən parlament seçkiləri və Avropa İttifaqının həmin prosesdə mövqelərinin möhkəmlənməsi təşkil edir.

Ümumiyyətlə, Gürcüstanın faktiki olaraq iki əsas zonanın və ya regionun “sərhəd xətti”ndə, yəni Qara dəniz hövzəsi ilə Qafqaz arasında yerləşdiyini nəzərə alsaq, zaman keçdikcə Tbilisi geosiyasi təsir uğrunda mübarizənin hədəfi olacaq. Bu vəziyyət təbii olaraq son dərəcə həssas ölkələrdən biri olan Gürcüstanda sabitliyin pozulması risklərini artırır.

Asif Cəfərov
Ordu.az