Paşinyanın siyasi hakimiyyətini uzatması və baş nazir postundan yapışması üçün imkan olduğuna görə Ermənistan hakimiyyətinin hadisəni öz maraqları üçün xidmət etdirməsi və bir daha real siyasi proseslərdən yayınması üçün əla bir fürsət idi.
Bütün bunlara baxmayaraq, bu mərhələdə erməni ictimaiyyəti üçün təəccüb doğuran, bəlkə də hakimiyyət üçün “elə də əhəmiyyət kəsb etməyən” Nairi Hunanyanın Ermənistan Ədliyyə Nazirliyinə cəzasına yenidən baxılması və ömürlük hökmünün dəyişdirilməsi üçün müraciət etməsi ilə “dirilik” əlamətləri xatırladıldı.
Hunanyanın müraciəti ilə yanaşı, siyasi sahədəki dedi-qodulardan biri Arman Babacanyanın dərhal mövzuya başlayan oyunu siyasi arenada özünə yer tutdu. Bəyanatdan bir neçə saat sonra, Hunanyan ilə görüşdüyü və iki saatlıq fərdi söhbət etdiyi məlum oldu. Çoxları üçün qəribə görünə bilər ki, Babacanyanın öz mətbuatında “27 Oktyabr”ın 20-ci ildönümü ilə əlaqədar tam məqalə seriyasına başlaması, müxtəlif əsas detalları təqdim etməsi, ictimaiyyətə rahat informasiya təqdim etməsi nə ilə bağlıdır. Ermənistanın siyasi sahəsinin ən “cəsarətli” siyasətçisinin bu yükün altına girməli və əlbətdə Paşinyanla hər şeyi əvvəlcədən razılaşdırdıqdan sonra öz siyasi gündəmini sınamalı olduğu aydındır. Babacanyan şiddətli bir antiteza olaraq, erməni tarixindəki ən şokedici hadisənin Rusiya hakimiyyəti tərəfindən bölgədəki öz siyasətini gücləndirmək üçün vasitəçilik etdiyi tezisini gündəlik olaraq yayır.
Lakin bu, həm Vazgen Sarkisyan, həm də Karen Dəmirçyanın rus yönümlü şəxslər olması, davranışları və ritorikaları ilə heç vaxt əziyyət çəkməmələri məntiq və rasionallıqdan kənarda qalıb. Burada, digər vacib bir epizod, Babacanyan-Paşinyan tandeminin “27 Oktyabr” ilə əlaqəli maraqları Robert Köçəryanın cinayətdəki rolunu səssizcə yaymaq üçün terror aktına görə məsuliyyət daşıdığını hər cür iddia etməklə üst-üstə düşür.
Beləliklə, bir neçə məsələ bir anda həll olunur. Birincisi, Paşinyan bir ildən çoxdur istifadə olunan “Robert Koçaryan” adlı böyük bir baş ağrısından, qanunsuz təcavüz və qanunsuz hərəkətlərlə xilas olur, üstəlik, iddialar əsaslandırılmır və oktyabr cinayətləri baş qaldırır. Koçaryan istiqamətində oktyabr hadisəsinin uzadılması Koçaryanın son demonizasiyasına imkan verir. Paşinyan çox yaxşı başa düşür ki, “1 Mart” davasının açılması tam uğursuzluğa çevrilib və ictimaiyyət üçün artıq “27 Oktyabr” yeni səhnələri yaradaraq “1 Mart” şousundan yayınmaq lazımdır.
Manipulyasiya ustası olan Paşinyan son 20 ildə Koçaryan üçün yalnız öz siyasi ambisiyalarına əsaslanaraq öz dövlətinə qarşı bu qanlı faciəni həyata keçirən əsl “monstr” görüntüsü yarada bilib.
Yeri gəlmişkən qeyd edək ki, “27 Oktyabr” qurbanları bu günlərdə verdikləri bütün müsahibələrində, hazırkı hakimiyyətin siyasi fərziyyələrə məruz qaldıqlarını və həqiqi məqsədlərinin “27 Oktyabr”ın açıqlaması deyil, tamamilə fərqli niyyətlərinin olduğunu vurğulamışdılar.
Paşinyan son bir il yarımda olduğu kimi, bu vəziyyətdə də Serj Sarkisyanın kölgəsi ilə mübarizəni davam etdirir, mümkün qədər detallara qarışmağa və tənqidlər etməyə çalışır.
Bu, Erməni Milli Konqresinin, vahanşirxanyanların, qaqikcahangiryanların və Levon Ter-Petrosyan partiyası nümayəndələrinin, eləcə də bəzi insan haqları müdafiəçilərinin gündəlik qarmaqarışıq olmalarının səbəbidir.
Vazgen Sarkisyanla tanış olanlar Vazgenin mərhələli güzəştlərin əleyhinə olduğunu və Ermənistan-Rusiya strateji ittifaqının tərəfdarı olduğunu söylədilər. Buna görə də onu güllələdilər.
Nəticədə, Ermənistanda müasir bir Herostrat tapıldı, istifadə edildi və indi fərqli bir şəkildə və başqa bir agentlə eyni dövrələri yenidən istifadə etmək istəyirlər. Bu da o deməkdir ki, “27 Oktyabr” hadisəsi sifarişçilər və xarici izi ilə bağlı qərəzsiz araşdırmaya ehtiyac duyur. Bu indiki Paşinyan hakimiyyətinin işi deyil, çünki hazırkı hakimiyyət boş şoulardan və siyasi təqiblərdən başqa bir şeyə qadir deyil. Bu hakimiyyət yalnız bir problemi, istənilən yolla hakimiyyəti saxlamaq məsələsini həll edir.
Alpər Mövludoğlu
Ordu.az
