Ordu.az məktubu təqdim edir:

“Tarixin başlanğıcı və davamı

... Və onların izləri ilə tarix başlayır.

Bu cümlə min dəfə, min insan haqqında min ildə yazıla bilərdi. Bu cümlənin sahibləri yalnız həlak olanlar olmaya bilərdi. Bu cümlə dəstəyə ehtiyac duydu, tarixə sahib çıxan və artıq bu tarix altında əyilməyəcək bir xalq lazım idi. Bu cümlə başqa bir səbəbə görə yazılmayib, yazıçı olmayıb. Tarixin başa düşülməli olduğu, tarixin və tarix üçün bir məsuliyyətin olduğunu, tarixin sizin həyatınızın, həyatımın ifadəsi olması haqqında bir şüur yox idi.

Tarixin ayaq izlərinə sahib olmasına dair fikir yox idi.

Xoş və rahat bir həyat sürmək üçün özümüzdən və simamızdan uzaqlaşdırılmışıq, bizə öz görünüşlərini geyindiriblər ki, onların xoş və rahat həyatını yaşayaq. Elə də olub.

Elə olub ki, qalalarımızın qapılarını öz əllərimizlə açıb və rəqibimizə demişik, gəlin, sizindir, gəlin və bizi yeyin, evimizi yandırın, yaxşılarımızı əldə edin, biz sizə layiqik.

Əgər hər hansı dəli də müqavimət göstərməyə çalışıbsa, öz əlimizlə atasını yandırmışıq, lənətləmişik.

İndi hanı Mehri?

Coğrafi bir bölgə deyil, bir ovuc vətən deyil. Erməni, Mehri, evinizin qapısıdır. Mehri sənin çörəyinin mayasıdır. Mehrini bir qəribə verəndə, demək sən evinin qapısını bağlayırsan.

İçdən bilmirəm, çöldən bilmirəm, açar da sinənizdən asırsınız deməkdir. 1915-ci ildən bəri neçə asılmış açar vardı? Necə açar itirildi, neçə açar qaldı. Qapılar da açıq ... evdə də erməni yoxdur. Türk bilmirəm, müharibə bilmirəm, beynəlxalq bilmirəm, haqq qazndırmağa çalışdıq. Kölgədə saxlandıq ki, 1915-ci ildən əvvəl və sonra, indi evimizə sahib çıxmadığımızı etraf etməyək. Biz öz gücümüzdən qorxuruq. Bizi başqasının gücünə məşq etdiriblər. Biz gözəlcə subyekt, sakitcə icraçı, biz başqasınn əlində tapıntıyıq.

Erməni insanı, indi başqası sənsən.

Köhnə vərdişə uyğun qorxu, etimadsızlıq, bilmirəm daha nələr səbəbindən sən öz daxilində özünə düşmən axtarırsan, tapır və günahkarən olmasına görə sevinirsən, eybi yoxdur. Eybi yoxdur, ama bunu qoy tez ötüb keç. Sən buna inanma, sənin yolun var, sənin evin var, sənin övladın var. Rəqibin səndən güclü olmasına inanma, düşmənini gücləndirən sənin daxilindəki qorxu, acı və sənin axmaqlığındır.

İndi isə Mehri, demişəm, deyəcəm, istənilən ərazidən, hətta Qarabağdan belə Mehri daha əhəmiyyətlidir.

Mehri öz daş kəsəyi ilə dünyanın güclülərini öz qapısına gətirməklə bu ölkəni gücləndirir. Bu gün əvəzində dəniz yolu əldə etsən belə Mehrini vermək, yalandır. Böyük beynəlxalq yalandır. Əvvəla verməzlər, verməmək üçün min bir yol var. Torpağı qələmlə almazlar baxımından Qarabağ bir nümunədir.

Verməzlər, əgər verərlərsə, daha pis olar. Ona görə ki, onlar çoxdur, onlar bu gün bizdən güclüdür. Verəcəklər, gələcəklər və öz sayları, iqtisadiyyatları, pulları, ağılları, maraqları hesabına bizi yeyəcəklər.

Mən qorxmuram, mən heç kimdən qorxmuram”.

Alpər Mövludoğlu
Ordu.az