Rusiyanın xarici siyasətinin yeni konsepsiyasının nəşri beynəlxalq hadisələrin və atmosferin hazırkı reallığı şəraitində kifayət qədər xarakterikdir. Orada qeyd edilən Rusiyanın özünü Qərbin düşməni hesab etməməsi çoxları tərəfindən praktiki siyasətə az aidiyyatı olan adi diplomatik rəsmiyyət kimi qəbul edilə bilər. Yenə də böyük suallar yaranır. Güc mərkəzlərinin xarici siyasi və ya hərbi konseptual sənədlərinə belə bir qiymətləndirmə vermək və onları sadəcə formallıqlar səviyyəsində nəzərdən keçirmək nə dərəcədə adekvat olar. Bütün hallarda, əlbəttə ki, vəziyyəti qiymətləndirmək kifayət qədər çətindir. Xüsusən də Rusiyanın xarici siyasət konsepsiyasında özünü Qərbin düşməni kimi göstərməməsi, yəni Qərbi düşmən kimi qəbul etməməsi, bəlkə də postsovet ölkələrinin xarici siyasəti və diplomatiyası üçün başlanğıc nöqtəsi ola bilər.

Yəni sözügedən region Qərblə münasibət qurarkən, o münasibətləri gücləndirməyə çalışarkən, Rusiyanın düşməni ilə, Moskvaya qarşı qətiyyən əməkdaşlıq etmir. Üstəlik, bərabər suverenliyə və maraqların qarşılıqlı hörmətinə əsaslanan beynəlxalq münasibətlər sistemi ölkələr üçün nəinki məqbul, həm də böyük ölçüdə mühüm məqsəddir. Tamamilə başa düşüləndir ki, praktiki səviyyədə tamamilə fərqli çəki kateqoriyalarından danışırıq, dünya güc mərkəzlərinin daha kiçik və təvazökar resurs ehtiyatı və bərabərlik prinsipi əsasında fəaliyyət göstərəcəyini təsəvvür etmək sadəlövhlükdür. Bununla belə, bu ehtiyatın təvazökarlığı konseptual formasiyalar əsasında yaranan imkanları, hətta diplomatik olsa da, subyektlər üçün daha vacib edir ki, bu da həyati zərurət məsələlərinin mübahisəlilik dərəcəsini və bununla da imkanları artırmağa imkan verəcək.

Asif Cəfərov
Ordu.az