Eyni zamanda, bu, bu gün faktiki olaraq davam edən hibrid dünya müharibəsi şəraitində beynəlxalq təhlükəsizlik aktorlarının öz maraqları və strategiyaları, məqsəd və mübarizələri ilə ciddi gözləntidir. Bura təkcə Azərbaycanın təhlükəsizlik arxitekturasının mühüm hissəsi olan, təbii ki, regional əhəmiyyətli kifayət qədər mürəkkəb məsələ olan və bununla da geosiyasi qarşıdurma hədəfinə çevrilən Qarabağ da daxildir. Bu çərçivədə, konfrans getdikcə dərinləşən böhranlı şəraitdə hərbi təxribatların baş verməməsi baxımından həlledici əhəmiyyət kəsb edir. Təbii ki, çox arzuolunan olardı ki, hərbi xarakterli qarşıdurma olmasın və münaqişənin sülh yolu ilə həlli ilə bağlı məsələləri obyektiv və müəyyən aydın beynəlxalq təminatlar sistemi ilə müzakirə etməyin, bu məsələyə toxunmağın mümkün olacağı mühit formalaşsın. Lakin bu, şübhəsiz ki, hazırkı şəraitdə qeyri-real səslənir.

Bu mənada Münhen konfransı da müəyyən intriqa çərçivəsinə daxil olur. Təbii ki, konfransda hansısa vasitəçi İlham Əliyevlə Nikol Paşinyan arasında görüş təşkil etməyə çalışacaq. Məsələn, ABŞ-ın dövlət katibi Entoni Blinken də Münhendə olacaq. ABŞ Dövlət Departamentinin mətbuat katibi Ned Praysın bir qədər əvvəl səsləndirdiyi fikrə görə, Blinken üçün Ermənistan-Azərbaycan nizamlanmasına töhfə vermək şəxsi canfəşanlıq məsələsidir. Bu, məsələn, Blinkenin belə bir görüş təşkil etməyə çalışacağı anlamına gələ bilərmi? O, bu məsələdə uğur qazanacaq, ya yox? Bu, şübhəsiz ki, başqa sualdır. Eyni zamanda, Münhen Təhlükəsizlik Konfransı çərçivəsində İlham Əliyev-Paşinyan görüşünün presedenti mövcuddur.

Qeyd edək ki, 2020-ci ilin fevralında İlham Əliyev-Paşinyan görüşündən əlavə Münhen konfransında panel müzakirəsi də təşkil olunub. Əslində, bu, onların 44 günlük müharibədən əvvəlki son görüşü idi. Və faktdır ki, Münhen görüşündən və panel müzakirəsindən 8 ay sonra Ermənistan Azərbaycana qarşı genişmiqyaslı təxribatlara başladı, nəticədə Azərbaycan əkshücum edərək 30 ildən artıq işğal altında qalmış torpaqlarını azad etdi.

Asif Cəfərov
Ordu.az