Erməni terroru: Misli görünməyən işgəncələr, günhasız insanların qətlləri, qurbana çevrilən körpələr

2021/02/56677-1614338070.jpg
Oxunub: 4455     16:50     26 Fevral 2021    
Zaman-zaman xalqımıza ermənilərin ssenarisi ilə vurulan zərbələr az olmayıb. Düşmənin yalnız bir hədəfi olub: yaşından və cinsindən asılı olmayaraq dinc azərbaycanlıları məhv etmək. Xalqımıza qarşı əsrlərdir törədilən bu terror aktlarında minlərlə soydaşımız məhv edildi. Çox təəssüf ki, bunların içərisində azyaşlı körpələrimiz də olub.

Ermənilərin Azərbaycana qarşı apardıqları terror aktları nəticəsində öldürülən uşaqların sayı bilinmir. Hələ dünyanın fitnə-fəsadlarından xəbəri olmayan lakin, bəzən doğulmadan belə düşmən qəzəbinə tuş gəlmələrinin yeganə səbəbi isə yalnızca bir türk övladı olmamları olub. Azərbaycana məskunlaşdırıldıqdan sonra illər boyu soydaşlarımıza qarşı apardıqları etnik təmizləmə, erməni terror siyasətinin əsasını təşkil edib.

Ordu.az müxtəlif vaxtlarda erməni terroru və bu terror zamanı qətlə yetirilən körpələrlə bağlı məlumatları təqdim edir.

Ötən əsrin əvvəllərində ən dəhşətli qətllərdən biri 1905-ci il Ağdərə rayonu (vaxtilə - red.) Umudlu kəndində baş verir. Erməni silahlıları rus əsgərlərin dəstəyilə azərbaycanlı kəndlərinə aramsız hücumlarının ardı-arası kəsilmir. Bundan bezən sakinlər o zaman Tərtərdə oturan rus canişini Pivo Vorova şikayət edirlər. Şikayətçi tərəf rus zabitlərinin əmri ilə həbs edilir.

Bundan sonra, 1905-ci il dekabrın 26-da Umudlu kənd sakinlərinin kənddən çıxması üçün əhaliyə vaxt verilir. Ağdam istiqamətində gələn dəstəyə Ələkbər bəy başçılıq edir. Heyvalıda məskunlaşan Bağdasar adlı erməni Ələkbər bəyə camaatı sağ-salamat Ağdama tərəf keçmələrinə söz verir. Lakin gəcə ikən Heyvalı kəndi yaxınlığında 360 nəfər kənd sakinlərinin qətl edilməsi planı həyata keçirilir. Sonralar həmin yer ermənilərin dilində “Türk qırılan dərə” adı ilə tanınıb. Qətliamdan sağ çıxan Pəriyyə adlı xanım hamilə gəlinlərin qarnından uşaqların çıxarılaraq süngüyə keçirildiyini, körpə uşaqların bədəninə köz qoyub necə yanmasına tamaşa etmələrini, qaynar samovarın suyunun körpə uşaqların üzərinə tökərkən bədənlərinin parçalanmasını, bu işgəncəyə dözməyən analarının fəryaddan necə qıvrılmalarını böyük ürək ağrısıyla nəql edib.

Qətliamın təşkilatçısı və rəhbəri olan Dro adlı erməninin adının əbədiləşdirilməsi üçün Heyvalının adı dəyişdirilərək “Drmbon” qoyulur. Dəhşətlisi isə odur ki, ermənilər bunu sovetlər dönəmində etməyə nail olublar. Buda onu deməyə əsas verir ki, ermənilərin Azərbaycan xalqına qarşı törətdikləri bütün terror aktının əsas təşkilatçılarının bir qolu elə rusların havadarlığı ilə həyata keçirilir.

XX əsrdə ermənilərin xalqımıza qarşı törətdikləri qətliamlar 1917, 1937-ci illərdə də davam edir. İkinci Dünya müharibəsindən sonra ermənilər xalqımıza qarşı real qətllərlə yanaşı, həm də ideoloji müharibəni inkişaf etdirirlər. Aradan ötən həmin illərdə ermənilər Azərbaycanda xüsusi hazırlıq keçərək yalnız körpələrimizin daha çox ölməsini təşkil ediblər. Bu planın həyata keçirilməsi isə yenə də Azərbaycanda rusların xüsusi planıyla müxtəlif sahələrdə ermənilər rəhbər vəzifəyə təyin edilməsilə həyata keçirilir. Bu sahələrdən biri də tibbi sahə olub. Ermənilərin özlərinin etirafına görə, təkcə Tovuz rayonunda yüzlərlə körpə doğulduğu gün erməni terrorunun qurbanı olur. Nə az, nə çox 45 il ərzində Tamara Adamyan adlı erməni tibb bacısı bu qətlləri xüsusi tapşırıq əsasında yerinə yetirdiyini bildirib. Təəssüflər olsun ki, ermənilərin Azərbaycanlılara qarşı körpə qatili olma oyunu 1988-ci ildən sonra da davam edir.

Ermənilərin 1988-ci ildən sonra Azərbaycana yenidən ərazi iddiaları ilə çıxış edən ermənilər xalqımıza qarşı elan olunmayan müharibənin daha bir ocağını qaladılar. Həmin illərdə həyata keçirdikləri deportasiya, işğalçılıq və soyqırımı siyasəti yüz minlərlə azərbaycanlının öz tarixi torpaqlarından qovulması ilə nəticələndi. Bu aktı yerinə yetirən ermənilər deportasiya zamanı xeyli dinc sakinlərimizi qətlə yetirdilər. Necə deyərlər, tarix təkrarlanırdı. Yenə eyni ssenari, eyni addımlar, eyni öfkə və qəzəb. Dəyişən isə sadəcə aradan ötən illər və bu faciələri yenidən yaşayan insanlar idi.

Müharibənin ilk mərhələsindən sonra, 8 Mart 2011-ci ildə Ağdamın Orta Qərvənd kəndində başından vurularaq qətlə yetirilən Fariz Bədəlov, 2017-ci il, iyulun 4-də Ermənistan Silahlı Qüvvələri tərəfindən Füzuli rayonunun Alxanlı qəsəbəsini 82 və 120 millimetrlik minaatanlardan və dəzgahlı qumbaraatanlardan atəşə tutduqları zaman 14 aylıq Zəhra Quliyeva, bu terror planının qurbanlarından oldular.

Təəssüf hissilə qeyd etmək lazımdır ki, bu günahsız körpələr nə ilk, nə də son oldular. 27 Sentyabr 2020-ci ildə başlayan Vətən müharibəsi zamanı, Bərdə və Gəncəyə edilən raket hücumları zamanı da günahsız körpələrimiz tarix boyu davam edən terrorda qətl edilən azyaşlıların siyahısına düşdü. Bu terror aktlarının həyata keçirilməsinin bir təsadüf olmadığı isə Ermənistanın Müdafiə nazirinə Zəhra Quliyevanın ölümü ilə bağlı sual verilərkən “Düşmən elə düşməndir. Onun uşağına da mərhəmət olmaz” deməsi ilə öz təsdiqini tapmışdı. Erməni ombudsman ölkənin baş nazirinə müraciət edərək “Azərbaycana atılan raketlərin düşdüyü yeri xüsusilə diqqətdə saxlayıb eyni istiqamətə 15-20 dəqiqə sonra təkrar bir raketdə atın. O zaman orda daha çox insan olacaq” deməsi bu qaniçənliyin, misli görünməyən vəhşiliyin ermənilərdə sərhəd tanımadığına dair bir daha əminlik yaradır.

Uşaq qətliamı ilə bağlı erməni terrorunun tarixi faktları

1918-ci il. Türkiyə Katranlı kəndi 1400 uşaq amansızcasına odda yandırılıb.

1918-ci il 28 yanvar. Gəncə Zazalı kəndi. 15 uşaq xüsusi amansızlıqla qətlə yetirilib.

1918-ci il. Şamaxı 1 277 uşaq işgəncələrlə qətl edilib.

1920-ci il 6 yanvar. Naxçıvanın Muxtar respublikası Bılağ kəndi. Vəhşiliklə öldürülüən dinc sakinlər arasında 25 uşaqda qətlə yetirilib.

Zəngəzur. Ümumi güllələnən 7729 nəfər. Bunlardan 2196-sı azyaşlı uşaq olub.

1988-ci il. Ermənistan SSRİ. Burada yaşayan soydasşalrımız təcavüzə məruz qaldıqları zaman 216 soydaşımız xüsusi amansızlıqla qətlə yetirilib. Bunlardan 25 nəfəri azyaşlı olub.

Dözülməz faktdır ki, ermənilər törətdikləri vəhşilikləri ən yüksək səviyyədə bəyan edir, bunu qürurla dillərinə gətirir. Hətta gələcək nəsillərinin anti-türk ruhunda tərbiyə olunmaları üçün öz əsərlərinə bu halı xüsusilə qeyd edirdilər. Onlar yaşlıları və fağırlar, uşaqları necə qəddarlıqla öldürdüklərindən böyük fəxarətlə bəhs edir, yetişməkdə olan gənclərini isə Azərbaycan və türklərə qarşı amansız olmalarını tövsiyyə edirdilər. Silva Kaputikyana bu cür kəskin çıxışları və qatı türk düşməni olduğu, özünün qatı ermənipərəst mövqeyilə seçildiyi üçün ona “Ermənilərin anası” ləqəbi verilir.

Buradan da görünür ki, ermənilərin anti-türk ruhda tərbiyə olunmasında bu tayfanın qadınları xüsusi rola malikdirlər. Ermənilərin 1980-ci illərin ən tanınan yazıçısı hesab edilən Zori Balayan yazdığı “Ocaq” kitabında öz vəhşiliklərindən qürurla söz açır, Xocalıda körpə qatili olduğu epizodu böyük fəxrlə qeyd edir. SİTAT: “Xocalıda yaralı ola uşağın başından, sinəsindən və qarnından dərisini soydum. Saata baxdım, türk uşağı 7 dəqiqə sonra qan itirərək öldü. İlk sənətim həkimlik olduğuna görə humanist idim. Ona görə də türk uşağına etdiyim bu əməllərə görə də özümü xoşbəxt saymadım. Amma ruhum xalqımın bir faizinin belə qisasını aldığı üçün sevincdən qürurlanırdı. Dostum Xaçatur daha sonra ölmüş türk uşağının cəsədini hissə-hissə doğradı və onu türklə eyni kökdən olan itlərə atdı”.

“Fevralın 26-da meyitləri daşıyıb Daşbulaq yaxınlığındakı bataqlığa tökdülər və cəsədlərdən keçid-körpü düzəltdilər. Mən ölülərin üstündən keçməyə qorxurdum. Tərəddüd etdiyimi görən polkovnik Ohanyan mənə dedi: “Qorxma, ürəkli keç. Bu hal müharibənin qanunlarından biridir”. Mən qana bulaşmış 9-11 yaşlı uşağın və digər meyitlərin üstündən adlayıb bataqlığı keçdim. Çəkmələrim və şalvarımın balağı qana batmışdı”.

Bəzi məlumatlarda qeyd edilir ki, Qarabağ münaqişəsi başlayandan sonra, ermənilərin yazdığı “Ruhumuzun canlanması”, David Xeyriyanın müəllifi olduğu “Xaç naminə” kitablarında da azərbaycanlı körpə uşaqları necə işgəncə ilə öldürdüklərini qeyd ediblər.

Ermənilər oğlan uşağı olan körpələrə qarşı xüsusilə amansız bir cəza növlərindən istifadə ediblər. Onların diri-diri bədənlərinin müxtəlif hissələrinin odda yandırılması, dəmir boru içərisinə yığılaraq hər iki tərəfinin qaynaq edilməsi, yük avtomobilinin içərisinə salınaraq yandırılıb dağdan yuvarladılması kimi cəzalar ermənilərin qəddarlığında xüsusi yer tutub. Tarixi mənbələrdən məlum olur ki, Ermənistandan köçürülən zaman 70-ə yaxın 5 yaşından 12 yaşına kimi uşağı 20 metr uzunluğunda 1,5 diametrdə boruya dolduraraq hər iki tərəfi qaynaq ediblər.

Bəzi bölgələrimizdə olduğu kimi, Kəlbəcərin də ilk şəhidləri az yaşlı fidanlarımız olub. Ermənilərin qətlə yetirdiyi 8 şəhid azyaşlı olub. Onlardan Anar Valehovun 7 yaş, Azər Orucovun 7 yaş, Razim Salmanovun 8 yaş, Cahid İbişovun 10 yaş, Sahil Məmmədovun 10 yaş, Bəxtiyar Xəlilov 11 yaş, Səxavət Dəmiroğlunun 14 yaş, Natiq Əsgərovun 14 yaşları olub. Bundan əlavə 1989-cu ildə Kərkicahanda güllələnən Nadirlə Nicat qardaşlarının 9 və 11 yaşları olub.

Faktları araşdırdıqca insan dəhşətə gəlməyə bilmir. Nə qədər qəddar, əzazil, rəhmsiz və qaniçən bir vəhşi olasan ki, sənə heç bir ziyanı dəyməyən körpələri bu cür qəddarlıqla məhv edəsən? O körpələrin tək günahı bir müsəlman övladı olmasıdır. Bu cür faktların olması isə onu deməyə əsas verir ki, bəşəriyyətin ən vəhşi canlısı elə erməni tayfasıdır.

Daşqın Güneyli
Ordu.az

© Materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad olunmalıdır


Teqlər: Erməni-terroru   Uşaq-qatilləri   Ermənistan  


Erməni terroru: Misli görünməyən işgəncələr, günhasız insanların qətlləri, qurbana çevrilən körpələr

2021/02/56677-1614338070.jpg
Oxunub: 4456     16:50     26 Fevral 2021    
Zaman-zaman xalqımıza ermənilərin ssenarisi ilə vurulan zərbələr az olmayıb. Düşmənin yalnız bir hədəfi olub: yaşından və cinsindən asılı olmayaraq dinc azərbaycanlıları məhv etmək. Xalqımıza qarşı əsrlərdir törədilən bu terror aktlarında minlərlə soydaşımız məhv edildi. Çox təəssüf ki, bunların içərisində azyaşlı körpələrimiz də olub.

Ermənilərin Azərbaycana qarşı apardıqları terror aktları nəticəsində öldürülən uşaqların sayı bilinmir. Hələ dünyanın fitnə-fəsadlarından xəbəri olmayan lakin, bəzən doğulmadan belə düşmən qəzəbinə tuş gəlmələrinin yeganə səbəbi isə yalnızca bir türk övladı olmamları olub. Azərbaycana məskunlaşdırıldıqdan sonra illər boyu soydaşlarımıza qarşı apardıqları etnik təmizləmə, erməni terror siyasətinin əsasını təşkil edib.

Ordu.az müxtəlif vaxtlarda erməni terroru və bu terror zamanı qətlə yetirilən körpələrlə bağlı məlumatları təqdim edir.

Ötən əsrin əvvəllərində ən dəhşətli qətllərdən biri 1905-ci il Ağdərə rayonu (vaxtilə - red.) Umudlu kəndində baş verir. Erməni silahlıları rus əsgərlərin dəstəyilə azərbaycanlı kəndlərinə aramsız hücumlarının ardı-arası kəsilmir. Bundan bezən sakinlər o zaman Tərtərdə oturan rus canişini Pivo Vorova şikayət edirlər. Şikayətçi tərəf rus zabitlərinin əmri ilə həbs edilir.

Bundan sonra, 1905-ci il dekabrın 26-da Umudlu kənd sakinlərinin kənddən çıxması üçün əhaliyə vaxt verilir. Ağdam istiqamətində gələn dəstəyə Ələkbər bəy başçılıq edir. Heyvalıda məskunlaşan Bağdasar adlı erməni Ələkbər bəyə camaatı sağ-salamat Ağdama tərəf keçmələrinə söz verir. Lakin gəcə ikən Heyvalı kəndi yaxınlığında 360 nəfər kənd sakinlərinin qətl edilməsi planı həyata keçirilir. Sonralar həmin yer ermənilərin dilində “Türk qırılan dərə” adı ilə tanınıb. Qətliamdan sağ çıxan Pəriyyə adlı xanım hamilə gəlinlərin qarnından uşaqların çıxarılaraq süngüyə keçirildiyini, körpə uşaqların bədəninə köz qoyub necə yanmasına tamaşa etmələrini, qaynar samovarın suyunun körpə uşaqların üzərinə tökərkən bədənlərinin parçalanmasını, bu işgəncəyə dözməyən analarının fəryaddan necə qıvrılmalarını böyük ürək ağrısıyla nəql edib.

Qətliamın təşkilatçısı və rəhbəri olan Dro adlı erməninin adının əbədiləşdirilməsi üçün Heyvalının adı dəyişdirilərək “Drmbon” qoyulur. Dəhşətlisi isə odur ki, ermənilər bunu sovetlər dönəmində etməyə nail olublar. Buda onu deməyə əsas verir ki, ermənilərin Azərbaycan xalqına qarşı törətdikləri bütün terror aktının əsas təşkilatçılarının bir qolu elə rusların havadarlığı ilə həyata keçirilir.

XX əsrdə ermənilərin xalqımıza qarşı törətdikləri qətliamlar 1917, 1937-ci illərdə də davam edir. İkinci Dünya müharibəsindən sonra ermənilər xalqımıza qarşı real qətllərlə yanaşı, həm də ideoloji müharibəni inkişaf etdirirlər. Aradan ötən həmin illərdə ermənilər Azərbaycanda xüsusi hazırlıq keçərək yalnız körpələrimizin daha çox ölməsini təşkil ediblər. Bu planın həyata keçirilməsi isə yenə də Azərbaycanda rusların xüsusi planıyla müxtəlif sahələrdə ermənilər rəhbər vəzifəyə təyin edilməsilə həyata keçirilir. Bu sahələrdən biri də tibbi sahə olub. Ermənilərin özlərinin etirafına görə, təkcə Tovuz rayonunda yüzlərlə körpə doğulduğu gün erməni terrorunun qurbanı olur. Nə az, nə çox 45 il ərzində Tamara Adamyan adlı erməni tibb bacısı bu qətlləri xüsusi tapşırıq əsasında yerinə yetirdiyini bildirib. Təəssüflər olsun ki, ermənilərin Azərbaycanlılara qarşı körpə qatili olma oyunu 1988-ci ildən sonra da davam edir.

Ermənilərin 1988-ci ildən sonra Azərbaycana yenidən ərazi iddiaları ilə çıxış edən ermənilər xalqımıza qarşı elan olunmayan müharibənin daha bir ocağını qaladılar. Həmin illərdə həyata keçirdikləri deportasiya, işğalçılıq və soyqırımı siyasəti yüz minlərlə azərbaycanlının öz tarixi torpaqlarından qovulması ilə nəticələndi. Bu aktı yerinə yetirən ermənilər deportasiya zamanı xeyli dinc sakinlərimizi qətlə yetirdilər. Necə deyərlər, tarix təkrarlanırdı. Yenə eyni ssenari, eyni addımlar, eyni öfkə və qəzəb. Dəyişən isə sadəcə aradan ötən illər və bu faciələri yenidən yaşayan insanlar idi.

Müharibənin ilk mərhələsindən sonra, 8 Mart 2011-ci ildə Ağdamın Orta Qərvənd kəndində başından vurularaq qətlə yetirilən Fariz Bədəlov, 2017-ci il, iyulun 4-də Ermənistan Silahlı Qüvvələri tərəfindən Füzuli rayonunun Alxanlı qəsəbəsini 82 və 120 millimetrlik minaatanlardan və dəzgahlı qumbaraatanlardan atəşə tutduqları zaman 14 aylıq Zəhra Quliyeva, bu terror planının qurbanlarından oldular.

Təəssüf hissilə qeyd etmək lazımdır ki, bu günahsız körpələr nə ilk, nə də son oldular. 27 Sentyabr 2020-ci ildə başlayan Vətən müharibəsi zamanı, Bərdə və Gəncəyə edilən raket hücumları zamanı da günahsız körpələrimiz tarix boyu davam edən terrorda qətl edilən azyaşlıların siyahısına düşdü. Bu terror aktlarının həyata keçirilməsinin bir təsadüf olmadığı isə Ermənistanın Müdafiə nazirinə Zəhra Quliyevanın ölümü ilə bağlı sual verilərkən “Düşmən elə düşməndir. Onun uşağına da mərhəmət olmaz” deməsi ilə öz təsdiqini tapmışdı. Erməni ombudsman ölkənin baş nazirinə müraciət edərək “Azərbaycana atılan raketlərin düşdüyü yeri xüsusilə diqqətdə saxlayıb eyni istiqamətə 15-20 dəqiqə sonra təkrar bir raketdə atın. O zaman orda daha çox insan olacaq” deməsi bu qaniçənliyin, misli görünməyən vəhşiliyin ermənilərdə sərhəd tanımadığına dair bir daha əminlik yaradır.

Uşaq qətliamı ilə bağlı erməni terrorunun tarixi faktları

1918-ci il. Türkiyə Katranlı kəndi 1400 uşaq amansızcasına odda yandırılıb.

1918-ci il 28 yanvar. Gəncə Zazalı kəndi. 15 uşaq xüsusi amansızlıqla qətlə yetirilib.

1918-ci il. Şamaxı 1 277 uşaq işgəncələrlə qətl edilib.

1920-ci il 6 yanvar. Naxçıvanın Muxtar respublikası Bılağ kəndi. Vəhşiliklə öldürülüən dinc sakinlər arasında 25 uşaqda qətlə yetirilib.

Zəngəzur. Ümumi güllələnən 7729 nəfər. Bunlardan 2196-sı azyaşlı uşaq olub.

1988-ci il. Ermənistan SSRİ. Burada yaşayan soydasşalrımız təcavüzə məruz qaldıqları zaman 216 soydaşımız xüsusi amansızlıqla qətlə yetirilib. Bunlardan 25 nəfəri azyaşlı olub.

Dözülməz faktdır ki, ermənilər törətdikləri vəhşilikləri ən yüksək səviyyədə bəyan edir, bunu qürurla dillərinə gətirir. Hətta gələcək nəsillərinin anti-türk ruhunda tərbiyə olunmaları üçün öz əsərlərinə bu halı xüsusilə qeyd edirdilər. Onlar yaşlıları və fağırlar, uşaqları necə qəddarlıqla öldürdüklərindən böyük fəxarətlə bəhs edir, yetişməkdə olan gənclərini isə Azərbaycan və türklərə qarşı amansız olmalarını tövsiyyə edirdilər. Silva Kaputikyana bu cür kəskin çıxışları və qatı türk düşməni olduğu, özünün qatı ermənipərəst mövqeyilə seçildiyi üçün ona “Ermənilərin anası” ləqəbi verilir.

Buradan da görünür ki, ermənilərin anti-türk ruhda tərbiyə olunmasında bu tayfanın qadınları xüsusi rola malikdirlər. Ermənilərin 1980-ci illərin ən tanınan yazıçısı hesab edilən Zori Balayan yazdığı “Ocaq” kitabında öz vəhşiliklərindən qürurla söz açır, Xocalıda körpə qatili olduğu epizodu böyük fəxrlə qeyd edir. SİTAT: “Xocalıda yaralı ola uşağın başından, sinəsindən və qarnından dərisini soydum. Saata baxdım, türk uşağı 7 dəqiqə sonra qan itirərək öldü. İlk sənətim həkimlik olduğuna görə humanist idim. Ona görə də türk uşağına etdiyim bu əməllərə görə də özümü xoşbəxt saymadım. Amma ruhum xalqımın bir faizinin belə qisasını aldığı üçün sevincdən qürurlanırdı. Dostum Xaçatur daha sonra ölmüş türk uşağının cəsədini hissə-hissə doğradı və onu türklə eyni kökdən olan itlərə atdı”.

“Fevralın 26-da meyitləri daşıyıb Daşbulaq yaxınlığındakı bataqlığa tökdülər və cəsədlərdən keçid-körpü düzəltdilər. Mən ölülərin üstündən keçməyə qorxurdum. Tərəddüd etdiyimi görən polkovnik Ohanyan mənə dedi: “Qorxma, ürəkli keç. Bu hal müharibənin qanunlarından biridir”. Mən qana bulaşmış 9-11 yaşlı uşağın və digər meyitlərin üstündən adlayıb bataqlığı keçdim. Çəkmələrim və şalvarımın balağı qana batmışdı”.

Bəzi məlumatlarda qeyd edilir ki, Qarabağ münaqişəsi başlayandan sonra, ermənilərin yazdığı “Ruhumuzun canlanması”, David Xeyriyanın müəllifi olduğu “Xaç naminə” kitablarında da azərbaycanlı körpə uşaqları necə işgəncə ilə öldürdüklərini qeyd ediblər.

Ermənilər oğlan uşağı olan körpələrə qarşı xüsusilə amansız bir cəza növlərindən istifadə ediblər. Onların diri-diri bədənlərinin müxtəlif hissələrinin odda yandırılması, dəmir boru içərisinə yığılaraq hər iki tərəfinin qaynaq edilməsi, yük avtomobilinin içərisinə salınaraq yandırılıb dağdan yuvarladılması kimi cəzalar ermənilərin qəddarlığında xüsusi yer tutub. Tarixi mənbələrdən məlum olur ki, Ermənistandan köçürülən zaman 70-ə yaxın 5 yaşından 12 yaşına kimi uşağı 20 metr uzunluğunda 1,5 diametrdə boruya dolduraraq hər iki tərəfi qaynaq ediblər.

Bəzi bölgələrimizdə olduğu kimi, Kəlbəcərin də ilk şəhidləri az yaşlı fidanlarımız olub. Ermənilərin qətlə yetirdiyi 8 şəhid azyaşlı olub. Onlardan Anar Valehovun 7 yaş, Azər Orucovun 7 yaş, Razim Salmanovun 8 yaş, Cahid İbişovun 10 yaş, Sahil Məmmədovun 10 yaş, Bəxtiyar Xəlilov 11 yaş, Səxavət Dəmiroğlunun 14 yaş, Natiq Əsgərovun 14 yaşları olub. Bundan əlavə 1989-cu ildə Kərkicahanda güllələnən Nadirlə Nicat qardaşlarının 9 və 11 yaşları olub.

Faktları araşdırdıqca insan dəhşətə gəlməyə bilmir. Nə qədər qəddar, əzazil, rəhmsiz və qaniçən bir vəhşi olasan ki, sənə heç bir ziyanı dəyməyən körpələri bu cür qəddarlıqla məhv edəsən? O körpələrin tək günahı bir müsəlman övladı olmasıdır. Bu cür faktların olması isə onu deməyə əsas verir ki, bəşəriyyətin ən vəhşi canlısı elə erməni tayfasıdır.

Daşqın Güneyli
Ordu.az

© Materiallardan istifadə edərkən hiperlinklə istinad olunmalıdır


Teqlər: Erməni-terroru   Uşaq-qatilləri   Ermənistan